[On MOTHER’S  DAY]

 

 

“INAY KO PO” ,yan ang karaniwang atin pong BINIBIGKAS…

Lalo na ang mga mumunting anak  na kung sa sakuna po’y UMIIGKAS;

Mga NANAY din ang nagtuturo nang pagsaing ng BIGAS- –

Pati nga ang pagpapaandar ng mga sinaunang kalang de GAAS!

 

GASGAS na nga halos ang ating mga TENGA…

Sa mga payo at pangaral, kapag tayo’y nahahantong sa DISGRASYA;

Napakabait ni NANAY NORMA, nung tayo’y musmos, halos kunin sa pagitan ng ngipin ang TINGA- –

Ni ayaw tayong madapuan ng lamok, pati ng langaw; tunay po na sila’y KAKAIBA!

 

Malupit nga po naman sila PAMINSAN-MINSAN…

Subalit ang aruga at pagmamahal, palagi pong NARIRIYAN;

Noong tayo’y mga sanggol, tayo’y palagiang IDINUDUYAN- –

Tunay na sila, sa mga tahanan ang syang tampok na LUNDUYAN!

 

Bagamat nabansagan ang mga AMA, bilang siyang HALIGI…

Ang mga NANAY po nama’y siyang ating ILAW na PALAGI;

Buti pa nga po ang MERALCO ay meron pong BROWN OUT- –

Mga INAY po’y walang break-time, ‘di nga pwedeng mag- TIME-OUT!

 

Kaya atin pong mahalin ang ating mapag-arugang INA…

Na kasama pa rin natin sa ngayon, kahit tayo’y ulila NA;

Umusal po tayo tuwina ng marubdob kahit na maikling DASAL- –

Para sa ating mga NANAY na napakasarap po talagang MAGMAHAL!